Η παιδεία στην Ελλάδα, σήμερα

Η παιδεία στην Ελλάδα, εννοώ φυσικά τη Δημόσια, περνούσε πάντα κρίση, αλλά η τωρινή οικονομική κρίση, μάλλον θα της δώσει και το τελειωτικό χτύπημα. ypourgeio-paideiasΤη χαριστική βολή αν προτιμάται. Η απαξίωση από τις Κυβερνήσεις με την οποία ερχόμασταν αντιμέτωποι όσοι ασχολούμασταν με την παιδεία, πλέον όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά έχει αποκτήσει και μια πολύ καλή δικαιολογία για την ύπαρξη της: δεν υπάρχουν χρήματα. Η αλήθεια είναι ότι τα μνημόνια έχουν δυσκολέψει πολύ τα οικονομικά του Κράτους, αλλά καμία πολιτεία που λειτουργεί σωστά και με σεβασμό στον πολίτη δεν θα έκανε τεράστιες περικοπές στην Παιδεία.
Η κατάσταση σε όλα τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε όλες τις βαθμίδες τις εκπαίδευσης είναι παραπάνω από δραματική. Τα Δημοτικά, τα Γυμνάσια αλλά και τα Λύκεια, πλέον στελεχώνονται κατά κύριο λόγο από αναπληρωτές ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι συνήθως εργάζονται μακριά από το σπίτι τους και μ’ εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς. Πέρα από αυτό όμως, οι περισσότεροι από αυτούς φθάνουν στα σχολεία λίγο πριν ή και μετά τα Χριστούγεννα, πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά χάνουν πολύτιμες ώρες από τα μαθήματα τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μα γιατί οι διαδικασίες για τον διορισμό αλλά και για την εξεύρεση των πόρων για να γίνουν αυτοί, είναι πάρα πολύ χρονοβόρα και δεν γίνεται απολύτως κανένας σχεδιασμός γι’ αυτήν μέσα στη χρονιά, πριν δηλαδή να ξεκινήσει η επόμενη.
Όσον αφορά τις υποδομές, τα πράγματα κι εκεί είναι απελπιστικά. Σχολεία μένουν πολλές φορές κι ολόκληρο το χειμώνα χωρίς θέρμανση, ενώ μόλις πριν από λίγα χρόνια, το Κράτος δεν κατόρθωσε να μοιράσει ούτε βιβλία στα παιδιά. Τους μοίρασε DVDμε τα βιβλία για να τα εκτυπώσουν και το μάθημα γινόταν με φωτοτυπίες. Αυτά ούτε στην Ουγκάντα δεν έχουν γίνει ποτέ.
sxoleioΤο Λύκειο, μία από τις πιο σημαντικές αλλά και δύσκολες για τους μαθητές βαθμίδες στην εκπαίδευση, δεν υπάρχουν μόνο τα προβλήματα με τις υποδομές και την έλλειψη καθηγητών. Υπάρχει άλλο ένα, πολύ σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν γονείς και μαθητές: η έλλειψη σταθερότητας. Με απλά λόγια, κανείς νέος μαθητής του Λυκείου δεν μπορεί να ξέρει και να είναι σίγουρος για τον αριθμό των μαθημάτων που θα δώσει στις Πανελλήνιες, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αυτές θα γίνουν.
Στα Πανεπιστήμια έχουν γίνει τεράστιες μειώσεις στο Διοικητικό προσωπικό, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν σωστά και να παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι συχνές καταλήψεις σε διάφορες σχολές, από άτομα που εκμεταλλεύονται αλλά και παραποιούν τον θεσμό και την έννοια του Πανεπιστημιακού Ασύλου.
Όλα αυτά, έχουν κάνει τα φροντιστήρια αλλά και τα ιδιωτικά σχολεία να θεωρούνται απολύτως απαραίτητα για τη μόρφωση των παιδιών από πάρα πολλούς γονείς. Αυτό φαίνεται και από το ντόρο που έγινε γύρω από την επιβολή του φόρου 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση. Για πολλούς γονείς δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Πολλοί είναι και αυτοί που ζητούν την ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, η οποία μπορεί να γίνει μόνο με αναθεώρηση του συντάγματος, το οποίο και την απαγορεύει. Η χωρίς καταλήψεις κι ελλείψεις προσωπικού λειτουργία αυτών των πανεπιστημίων, τα κάνει για πολλούς απαραίτητα, κάνοντας τους να μη δουν τις ανισότητες που δημιουργούν στη κοινωνία και την περαιτέρω απαξίωση στην οποία θα οδηγήσουν τη Δημόσια Παιδεία.
books-paideiaΤο δικαίωμα όλων των Ελλήνων στη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα. Τα ιδιωτικά σχολεία και τα φροντιστήρια οφείλουν και πρέπει να είναι πολυτέλειες και όχι μονόδρομος για να λάβει το παιδί μια έστω και στοιχειώδη μόρφωση. Μήπως λοιπόν αντί να γκρινιάζουμε για το πόσο νωρίς γυρνάει το παιδί μας στο σπίτι από το σχολείο και ν’ αντιμετωπίζουμε το Δημόσιο Σχολείο σαν πάρκινγκ παιδιών και τους καθηγητές σαν babysitters, πρέπει να βγούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε αξιοπρεπή και ΔΩΡΕΑΝ παιδεία για όλους; Μπορεί αυτό το αίτημα να μοιάζει αυτονόητο, αλλά δεν το βλέπω να μπαίνει μπροστά στις διαδηλώσεις. Δεν έχω δει ποτέ γονείς να διαδηλώνουν για τη παιδεία και τη μόρφωση των παιδιών τους. Μήπως ήρθε η ώρα ν’ αλλάξει αυτό;